Het is een beetje in de vergetelheid geraakt, maar vandaag is het feest van de Driekoningen. Bij ons thuis werd er vroeger cake gebakken met een boon erin verstopt. Wie het stuk cake met de boon op zijn bordje kreeg, was die dag de baas in huis. In mijn herinnering kreeg altijd één van de drie kinderen dat plakje cake. Toeval?

‘De baas in huis’ was overigens een betrekkelijk begrip. Het kwam er eigenlijk op neer dat je mocht zeggen welk gezelschapsspel er gespeeld werd en wat er op de avond van de Driekoningen op het menu zou staan. Bij mij werd dat meestal Monopoly – want daar was ik goed in – en kip, patat met appelmoes.

Nu ben ik me op Driekoningen volop aan het voorbereiden op de gemeenteraadsverkiezingen van 19 maart. Ik mag voor de tweede keer op rij de lijst van de SP in Rotterdam aanvoeren. De vraag is wie de boon in de cake krijgt op 19 maart en wie het voor vier jaar voor het zeggen heeft straks. Komen er één, twee, drie of zelfs meer koningen?

Als je naar de – nog spaarzame – berichten in de media kijkt, lijkt dat al een uitgemaakte zaak. Joost Eerdmans van Leefbaar Rotterdam is met kop en schouders de favoriet om de grootste te worden. Dat is overigens een conclusie geboren uit negatief afstrepen van de traditionele concurrentie omdat de PvdA van Hamit Karakus er slecht voor staat en al behoorlijk in de touwen ligt.

Op zichzelf genomen is er geen enkele aanwijzing of bewijs dat Leefbaar Rotterdam het beter gaat doen dan in 2010. Je kunt hooguit zeggen dat ze waarschijnlijk beter stand houden dan de andere ‘grote’ partij uit 2010 en daarmee automatisch de grootste kunnen worden. Bovendien weten we er bij de SP na 12 september 2012 over mee te praten: verkoop nooit de huid van de beer voordat ie geschoten is. Denken dat je de boon al zo goed als binnen hebt, nog voordat de campagnes begonnen zijn kan behoorlijk opbreken.

Al met al zijn er in het Rotterdamse maar twee partijen die in de peilingen – ik weet het, het is een momentopname – op winst staan ten opzichte van 2010, en dat is de SP en D66. Het zou zo maar kunnen dat de echte uitdager van Eerdmans niet Karakus heet, maar de Kleijn of Belhaj.

Ik ben optimistisch. We staan er goed voor. Het aantal SP-leden dat zich als vrijwilliger wil inzetten in de campagne is de afgelopen maanden fors gegroeid. We gaan deelnemen – met hele goede kandidaten – aan het merendeel van de verkiezingen voor de gebiedscommissies (de opvolger van de deelgemeentes).

Maar het belangrijkste is dat we sterk verhaal hebben. Na vijf jaar crisis en bezuinigingen is het de hoogste tijd dat Rotterdam kiest voor een 100% sociale weg uit de crisis. Het programma van de gedoodverfde winnaar, Leefbaar Rotterdam, is in essentie een rechts verhaal met veel VVD kenmerken. Het programma van de PvdA blinkt vooral uit in vaagheid en het gebrek aan keuzes. Hamit Karakus verdedigt het beleid dat zijn partij de afgelopen jaren heeft gevoerd en waardoor de stad sociaal verder achterop is geraakt. Bovendien wil hij de deur openhouden naar Leefbaar Rotterdam om op het pluche te kunnen blijven.

Dat is wat ik wil voorkomen. Dat we een koning krijgen (Eerdmans) en een onderkoning (Karakus) die samen een nog rechtsere koers voor Rotterdam gaan uitstippelen. Daarvoor moeten de Rotterdamse kiezers er straks voor zorgen dat LR en de PvdA samen geen meerderheid halen, samen niet de hele boon krijgen. Sowieso goed voor de stad en voor het debat over de toekomst van Rotterdam.
Enneuh, zeg nou zelf: het zou toch een regelrechte blamage zijn voor de arbeidersstad Rotterdam, met zo’n enorm potentieel voor een linkse koers, als we straks bestuurd gaan worden door een rechtse Telegraaf corpsbal met VVD neigingen, waarvoor de koning van de PvdA nederig op de knieën gaat?