Schriftelijke vragen

Rotterdam,
22 januari 2004

Schriftelijke
vragen aan het college van B & W

Tot
onze schrik hebben wij begrepen dat de Rotterdamse vrouwen(opvang)huizen weigeren
bepaalde vrouwen op te vangen. We hebben het hier specifiek over de categorie
vrouwen met een (partner)afhankelijke status.
Als deze vrouwen het
slachtoffer worden van ‘geweld achter de voordeur’ en naar de politie gaan voor
aangifte en een doorverwijzing naar een vrouwenopvang geeft de politie blijkbaar
duidelijk aan dat er voor hen geen plaats is in de opvang. Het slachtoffer wordt
dan door de politie geadviseerd opvang te zoeken bij familie of vrienden. In veel
gevallen hebben deze vrouwen geen sociaal netwerk, dus gaan ze vaak na een nachtje
zwerven noodgedwongen weer terug naar de gewelddadige thuissituatie. De meest
waarschijnlijke reden dat deze vrouwen geweigerd worden is het feit dat iemand
met een partnerafhankelijke verblijfsvergunning haar status kwijt raakt als ze
de relatie met haar partner verbreekt. Dit betekent dus dat er na het verblijf
in de opvang geen doorstroommogelijkheid is, want het slachtoffer is ‘illegaal’,
en dat de opvanghuizen zo’n vrouw soms maanden moeten herbergen, met de nodige
financiële consequenties.

We
willen u het volgende vragen:

1. Bent
   u op de hoogte van deze situatie?
   
2. Weet
   u dat de Tweede Kamer een motie Albayrak heeft aangenomen waarin staat dat vrouwen
   met een afhankelijke verblijfsvergunning, die in opvanghuizen zijn opgenomen wegens
   mishandeling door hun partner en die een vergunning tot voortgezet verblijf hebben
   aangevraagd, aanspraak kunnen maken op een zelfstandige huisvestingsvergunning?
   
   Het
   ministerie is inmiddels met deze motie aan de slag gegaan en heeft onder meer
   geregeld dat vrouwen die vanwege mishandeling door hun partner in een opvanghuis
   verblijven, voorrang krijgen als woningzoekenden. Ook heeft het ministerie bepaald
   dat de gemeente een financiële oplossing moet verzorgen voor vrouwen die
   in de opvang de eigen bijdrage niet kunnen betalen.
   Tevens ligt er een aangenomen
   motie De Wit waarin wordt gesteld dat (seksueel) geweld door de partner binnen
   een huwelijk of relatie moet worden opgenomen als afzonderlijke toetsingsgrond
   waarop afgifte van een vergunning voor voortgezet verblijf mogelijk is. Zodoende
   is er o.i. geen enkele grond waarop deze categorie vrouwen een verblijf in een
   opvanghuis te weigeren is.
   
   
3. Bent
   u dit met ons eens?
   
4. Gaat
   u in deze kwestie uw verantwoordelijkheid nemen en er voor zorgen dat deze toch
   al zeer kwetsbare groep in elk geval verzekerd is van opvang?

Met
vriendelijke groet,

Theo
Cornelissen, SP Fractievoorzitter Gemeenteraad Rotterdam, (06-) 20 43
01 96

Terug naar Vragen