Nieuws Archief

Tweede-Kamerlid
Agnes Kant opende maandag 7 januari de Meldweek Verpleeghuiszorg van het
comité Zorg
voor iedereen met een tournee langs verschillende verpleeghuizen.
Zij sloot de dag af met een interview en een debat in het Rotterdamse
Verpleeghuis Antonius-Binnenweg.

Het debat in Rotterdam
biedt een verrassende tegenstelling. Aan de ene kant spreekt SP-Tweede
Kamerlid Agnes Kant in het podium-interview over vaak ‘mensonterende toestanden’.
Aan de andere kant schetst de gastheer van de avond, Hans van den Berg,
directeur van het Geriatrisch Centrum en Verpleeghuis Antonius-Binnenweg
in Rotterdam, in zijn openingspraatje een veel positiever beeld. ‘Het
gaat niet slecht in de zorg,’ is zijn boodschap.

Mensonterend

Met verbazing hoort Agnes Kant de inleiding aan. Eerder die dag had zij de Meldweek
Verpleeghuiszorg geopend met een rondreis per brandweerwagen langs verpleeghuizen
in Vinkeveen, Amsterdam, Haarlem, Leiden en Den Haag.
‘Om schrijnende toestanden te zien?’ veronderstelt TVRijnmond-journalist
Ron van der Rhee tijdens het interview dat hij Kant afneemt. ‘Nee, vooral
om met verpleegkundigen te spreken en hen aan te sporen om deze week melding
te maken van knelpunten,’ antwoordt Kant. Schrijnende gevallen heeft zij
immers al voldoende ervaren. ‘Tijdens mijn stageweek vorig jaar bij een
verpleeghuis in Vinkeveen heb ik de praktijk gezien. Dat hakte er stevig
in!’
Kant maakt duidelijk dat het beeld dat Van den Berg schetst wel erg rooskleurig
is. ‘Ja, de wachtlijsten zijn gekrompen, maar nog steeds wachten 80 duizend
ouderen op gepaste zorg.’ Kant maakt zich ook ernstig zorgen over het
personeel in de ouderenzorg. ‘Vaak is er slechts tijd voor minimale zorg
en moeten verpleegkundigen onredelijke keuzes maken: Help ik mevrouw Jansen
naar het toilet? Of help ik mevrouw Pietersen met eten? Het feit dat mensen
niet op tijd uit bed gehaald kunnen worden is mensonterend!’
Kant maakt zich ook kwaad over Van den Berg’s bewering dat er geld voldoende
is. ‘Als geld werkelijk geen probleem meer is, waarom merkt het personeel
daar dan niets van? De werkelijkheid is dat verpleeghuispersoneel er in
de nieuwe CAO met moeite enige procenten bij heeft gekregen, maar dat
er bij verpleeghuizen minder geld binnenstroomt dan de CAO kost. Conclusie:
dit gaat ten koste van het aantal personeelsleden!’

Bevestiging

Na de pauze mag Kant een aantal uiteenlopende werknemers uit de (ouderen)zorg
aan de tand voelen over de praktijk. De meeste reacties bevestigen het
beeld dat Kant voor de pauze al had geschetst. ‘Je bent al blij dat je
het minimale kunt doen,’ getuigt verpleegkundige Hanna. Ouderenconsulent
Hettie ervaart een groot onbehagen bij ouderen die naar een verzorgingshuis
verhuizen. Zij meent bovendien dat de samenleving is veranderd, waardoor
er meer verschillende soorten ouderen om verzorging vragen, waaronder
ouderen met verslaafde kinderen en allochtone ouderen. ‘Die hebben allen
hun specifieke problematiek, maar de zorg kan daar onvoldoende aandacht
aan besteden.’ Wijkverpleegkundige Miriam wijst op het voort duren van
de ‘stopwatchzorg’. ‘We moeten echt op de minuut werken. Bij bijzondere
omstandigheden raken we dan al snel in de knel. Dat is de belangrijkste
reden waarom veel collega’s volledig opbranden.’

Zie ook:
De flyer
die het comité Zorg voor iedereen op grote schaal heeft verspreidt
in de verpleeghuizen. (.pdf, 94K)

Om .pdf bestanden te kunnen lezen heb je Acrobat
reader
nodig. Dit is een gratis programma.

Terug naar Archief