SP Rotterdam :: Standpunten :: Programma 2006

Verkiezingsprogramma 2006
Rotterdam verdient beter!

Werkende stad

Het gevecht tegen armoede

Veel Rotterdammers hebben een laag inkomen en de armoede neemt toe. Wie wat wil doen aan de sociale problemen van de stad, moet met voorrang de armoede bestrijden. Daarom moet er een nieuwe Rotterdamwet komen: niet om de armen te weren maar om de armoede aan te pakken.

Wat is er aan de hand?
Officieel mag de gemeente niet aan inkomenspolitiek doen. Tegelijkertijd zien we in de stad wel de gevolgen van de jarenlange bezuinigingspolitiek van de regering Zalm/Balkenende. Vele duizenden Rotterdammers zijn afhankelijk van de Voedselbank, steeds meer gezinnen zitten met torenhoge schulden. Meer dan 40.000 Rotterdammers hebben een bijstandsuitkering en nog eens vele duizenden hebben een minimale baan via de I/D-regeling of de WSW.

Rotterdam behoort tot de armste gemeenten van Nederland. Ongeveer 61.000 huishoudens (22 procent van alle huishoudens) hebben een laag inkomen, dat wil zeggen een inkomen tot 110 procent van het sociale minimum. Voor structurele aanpak van de armoede is landelijk beleid nodig. Helaas moet de gemeente steeds vaker aan armoedebestrijding doen, omdat de lage inkomens door het regeringsbeleid steeds meer op achterstand raken.

Uit de laatste Rotterdamse armoederapportage (2005) blijkt dat de koopkracht van minima in de periode 2002-2004 is verslechterd. Het besteedbaar inkomen daalde met gemiddeld drie procent, vooral door een stijging van de woonlasten en de ziektekosten. Met name gezinnen met kinderen hebben het zwaar.

Het Rotterdamse armoedebeleid is met nadruk gericht op het activeren van mensen (via de Wet Werk en Bijstand). Werk is weliswaar een goede remedie tegen sociale uitsluiting, maar de armoede wordt er vaak niet mee opgelost. Veel mensen hebben een salaris onder of rond het sociaal minimum en dat aantal neemt toe. Uit de armoederapportage blijkt dat werkenden met een salaris tot 125 procent van het sociaal minimum vaak financiële problemen hebben. Activeren is heel goed, maar het is niet realistisch te denken dat iedereen zomaar aan het werk kan. Soms zijn er simpelweg niet genoeg banen.

Aan armoedebeleid voor risicogroepen zoals langdurige minima, huishoudens met kinderen en mensen in laagbetaalde banen, heeft het college te weinig gedaan. Het is beschamend dat we kennelijk niet in staat zijn alle Rotterdammers een fatsoenlijk bestaan te bieden, dat vele duizenden Rotterdammers afhankelijk zijn van de voedselbank en een supermarkt voor de armen en dat steeds meer gezinnen met torenhoge schulden zitten.

In maart 2005 heeft de SP-fractie een flink aantal voorstellen gedaan voor armoedebestrijding, later opnieuw samen met de PvdA en GroenLinks. Mede hierdoor is er nu een extra toelage voor chronisch zieken en gehandicapten gekomen, een verhoging van de kindertoelage, een extra toeslag voor ouderen met alleen AOW en een bijdrage aan de ziektekosten voor de minima.

Hoe kan het beter?

• Lanceer een nieuwe Rotterdamwet om de armoede te bestrijden. Verhoog de bijstandsnorm en breid de vrijlatingsregeling uit.
• Dring bij het Rijk aan op mogelijkheden tot eigen progressieve belastingheffingen. Gemeenten krijgen steeds meer verantwoordelijkheden (WVG, WWB, WMO) zonder de benodigde financiële middelen.
• Maak structureel dat ouderen stadsbreed huisbezoek krijgen om ze te helpen met formulieren, om sociaal isolement tegen te gaan en om ze de weg te wijzen naar faciliteiten als thuishulp, hulp bij mantelzorg en vergoedingen uit de bijzondere bijstand. Investeer dus in de ouderenadviseur.
• Geef ouderen op bijstandsniveau een extra toeslag en laat hen daar niet drie jaar op wachten.
• Bestrijd de groeiende armoede van éénoudergezinnen, door de vrijlatingsregeling voor alleenstaande ouders in de bijstand te verruimen tot een langere periode. Houd inkomsten uit arbeid tot een bedrag van € 162 per maand niet in van de bijstandsuitkering.
• Het blijkt dat mensen vooral op de kosten van maatschappelijke participatie bezuinigen. Stel een participatiefonds in waar mensen met een inkomen tot 125 procent van het sociaal minimum een beroep op kunnen doen. Geef meer subsidie aan vakantieprojecten voor kinderen van minima, zodat ook kinderen met weinig geld er minstens één keer per jaar op uit kunnen. Maak gebruik van de bibliotheek voor minima gratis.
• Verruim de mogelijkheden voor kwijtscheldingen van gemeentelijke belastingen, zoals OZB en afvalstoffenheffing, tot 125 procent van het sociaal minimum.
• Ga sociale uitsluiting tegen door de vergoeding aan mensen die via Onbenutte Kwaliteiten (OK) vrijwilligerswerk verrichten te verhogen. Breid projecten uit, die het sociale isolement van allochtonen bestrijden. Goede voorbeelden zijn buurtmoeders en het Leer- en Ontmoetingsproject voor Vrouwen (LOV).
• Werk de wachttijden bij de schuldhulpverlening definitief weg en start met een doelstelling van een slagingspercentage van 75 procent.
• Pak grote uitkeringsfraude hard aan. Fatsoenlijke regelingen kunnen overlevingsfraude voorkómen. Geld dat vrijkomt door fraudebestrijding, kunnen we inzetten voor het inkomensdeel van de bijstand.
• Huisbezoeken aan uitkeringsgerechtigden moeten bedoeld zijn om mensen te helpen bij het krijgen waar ze recht op hebben, niet om hen met nog meer problemen op te zadelen.

Reacties of opmerkingen kunt u kwijt via het reactieformulier.