SP'ers interviewen gemotiveerde inburgeraars

Het Albeda-college aan de Mathernesserlaan is het decor van de gesprekken. In een lokaal zitten de enquêteurs klaar met formulieren met een twintigtal vragen. De docent haalt de leerlingen een voor een uit de les. Na een voorzichtig begin, soms ook omdat de mensen pas twee maanden les hebben gehad, worden de gesprekken steeds levendiger.

De cursisten zijn enthousiast: over het feit dat ze de cursus volgen maar ook over hun toekomstplannen in Nederland: een mooie of betere baan vinden of een studie volgen. Een aantal zou ook nog les in de avonduren willen volgen, hoewel de dagcursus en een baan in de bouw of als monteur al best veel energie vergen.
Anderen zijn hier al langer en redden zich lange tijd goed in “m’n eigen taal en drie woord Nederlands” met hun kinderen… maar nu de kleinkinderen er zijn: “Nu moet ik toch met hun kunnen praten tijdens het wandelen en spelen. En ik heb nu ook tijd om voor te lezen. Nederlandse boekjes voor kinderen zijn leuk.”

De enquêteurs doen het onderzoek ook met veel plezier: “Wat zou het goed zijn als er naast alle artikelen in de krant over integratieproblemen ook eens evenzoveel artikelen zouden komen over de inzet van deze groep mensen. Ze verdienen het!”
Een enkele cursist is pas zo kort op les dat het enige creativiteit vergt om de vragen zo eenvoudig en duidelijk te stellen om toch zo veel mogelijk antwoorden los te krijgen. Anderen zijn zo vol van hun ervaringen dat het vakje ‘overige opmerkingen’ al rap gevuld raakt met snel opgeschreven steekwoorden. Vermoeiend dus, zo’n dagje enquêteren? “Helemaal niet! Van het enthousiasme van deze mensen kríjg je juist energie!”

Het landelijke rapport over het functioneren van de inburgeringscursussen verschijnt in januari 2009.