SP: ‘Gelijke kansen als basis van participatie’

De SP pleit voor emancipatie als centraal uitgangspunt van participatiebeleid en wil de solidariteit tussen Rotterdammers versterken. “Normen stellen” en “burgerschap stimuleren” zijn mooie kreten. Maar de overheid heeft volgens de SP ook andere taken. De SP kiest voor beleid dat de stad rechtvaardiger en meer solidair maakt.
Participatie begint bij gelijke kansen voor iedereen. Dat betekent armoede bestrijden en geen sociale uitsluiting. Dat betekent goede huisvesting, goede scholen en goede zorg voor alle Rotterdammers.
Dat betekent ook dat in Rotterdam gewerkt moet worden aan het herstellen van verbondenheid tussen mensen. Segregatie in het onderwijs en in de wijken moet worden tegengegaan. Buurt- en jongerenwerk moet in ere worden hersteld.

Wederkerigheid is een van de centrale begrippen in de participatienota van B&W. Het betekent in de ogen van de SP dat de overheid het goede voorbeeld geeft en alle Rotterdammers gelijke kansen biedt. En daarbij hebben we geen behoefte aan een uit de prullenbak geviste ‘Rotterdamcode zonder het woordje islam’.

In de ogen van de SP is deze nota onvoldoende uitgewerkt, ademt de nota een grijs politiek compromis tussen uitdaging en repressie. Dat zal dan wel de reden zijn dat de nota zo lang op zich heeft laten wachten. Nu moeten we weer wachten op verdere uitwerkingsprogramma’s. De vraag is waarover dan op 30 januari gesproken moet worden in de vergadering van de commissie MVP?

Wat de SP betreft hoort een actief participatiebeleid naast veiligheid tot de kern van de verantwoordelijkheid van de gemeente. Willen we een stad waar over vier, acht of twaalf jaar nog steeds kinderen geïsoleerd van elkaar wonen en naar school gaan; steeds meer mensen onder de armoedegrens leven en in slecht onderhouden huizen wonen; allochtone jongeren minder kans op een leuke baan of stageplek hebben? Of willen we een stad waarin diversiteit, solidariteit en gelijke kansen de uitgangspunten zijn; niemand zich uitgesloten voelt; en mensen elkaar ontmoeten: op school, in de wijk en op het werk?